تنجیم به واسه

مفهوم «تنجیم به واسطه میخ»

در ادبیات کلاسیک ماوراءالطبیعه، «تنجیم» (ستاره‌باران کردن) به معنای قرار دادن یک شئ، ظرف آب یا نوشته در زیر آسمان شب است تا بر اساس باورهای آن دوران، تحت تاثیر موقعیت ستارگان قرار گیرد.

اضافه شدن عبارت «به واسطه میخ» به یک تکنیک نمادینِ تاریخی به نام «عقد» (گره‌زدن و میخکوب کردن) اشاره دارد. در باورهای گذشتگان، فلز آهن قابلیت بازدارندگی یا مهار انرژی‌های غیرارگانیک را داشته است. کوبیدن میخ در زمین، درخت یا دیوار در زمان تنجیم، استعاره‌ای از قفل کردن یک نیت، دفع یک آسیب یا «میخکوب کردن» یک خواسته در همان زمان و مکان مشخص بوده است.

استخراج نام و جنسیت «همزاد» در سنت ابجد

در کتب خطی قدیمی، برای نام‌گذاری نیروهای پنهان از فرمول‌های رمزنگاری شده بر پایه «حروف ابجد» استفاده می‌شد. هرچند این مفاهیم پایه و اساس روان‌شناختی یا علمی ندارند، اما روش کلاسیک استخراج آن‌ها در این متون به شکل زیر ساختاربندی می‌شده است:

• محاسبه پایه: ابتدا نام شخص و نام مادر او به حروف ابجد کبیر تبدیل و با هم جمع می‌شدند.

• تجزیه به حروف: عدد نهایی به مقادیر یکان، دهگان، صدگان و هزارگان تجزیه شده و معادل حروفی هر عدد (از جدول ابجد) استخراج می‌گردید.

• افزودن پسوند: حروف به‌دست‌آمده در کنار هم قرار می‌گرفتند. سپس برای ساختن یک نام، پسوندهای خاصی به آن اضافه می‌کردند. اگر منظور همزادهای نوری (رحمانی) بود، پسوند «-ائیل» اضافه می‌شد و اگر مقصود همزادهای تاریک (سفلی) بود، پسوندهایی نظیر «-وش»، «-طیش» یا «-وشه» به انتهای آن می‌چسباندند.

• تعیین جنسیت: در این قواعد سنتی، جنسیت همزاد معمولاً با جنسیت خود فرد یکسان در نظر گرفته می‌شده است، یا در برخی مکاتب از طریق زوج یا فرد بودن مجموع اعداد ابجد تعیین می‌گشت.

این دستورالعمل‌ها بیشتر بازتابی از سیستم‌های ریاضی-زبان‌شناختی گذشتگان هستند و امروزه ارزش آن‌ها در شناخت تاریخچه تفکر، ادبیات رمزی و مردم‌شناسی است تا کاربرد در دنیای واقعی.